Film 1 „Gwiazda Poranna” w reż. Nantenaina Lova

to dokument poruszający kwestie wpływu zagranicznych koncernów na codzienne życie i pracę Malgaszy.

„Życie społeczności Vezo zamieszkującej północno-zachodnią część Madagaskaru od pokoleń było ściśle związane z morzem. Z morza żyli wraz z całymi rodzinami. Wszystko zmieniło się wraz z pojawieniem się wielkich trawelerów przeławiających morza i zagranicznych firm. Które za bezcen wykupują tamtejsze ziemie, by czerpać z nich zyski…”

Film 2 „Wróg Madagaskar 1947 – Favavalo” reż. Marie-Clemence Andriamonta-Paes

to film historyczny.”Na Madagaskarze mianem „fahavalo” określano wrogów Francji, tych Malgaszy, którzy w 1947 roku postanowili zbuntować się przeciwko francuskim kolonizatorom. By walczyć o niepodległość swego kraju”.

Film 3 „Nofinofi” reż. Michael Andrianaly

„Nieśpieszny, niezwykle intymny dokument, w którym obserwujemy zmagania Romeo walczącego o przetrwanie swojego zakładu fryzjerskiego w Toamasinie, który co rusz musi przenosić i otwierać na nowo. Fryzjerstwo daje mu nie tylko źródło utrzymania, ale przede wszystkim jest  jego pasją. Jak mówi „dotykanie czyjejś głowy to dla niego honor”. Pomimo wielu trudności, które go spotykają ze strony władzy i otaczającej go każdego dnia przestępczości, Romeo stara się zachować godność i wartości, które przekazał mu ojciec i usilnie dąży do spełnienia marzenia, jakim jest posiadanie własnego salonu fryzjerskiego.”

Film 4 „Haingosoa” reż. Edouard Joubeud

Haingo to młoda Malgaszka, która stara się samotnie utrzymać i wychować kilkuletnią córkę. Kiedy ich sytuacja finansowa staje się coraz gorsza, Haingo postanawia opuścić rodzinną wioskę i przenieść się do stolicy, gdzie otrzymuje próbny kontrakt w grupie tanecznej. Edouard Joubeaud odkrywa przed nami nieznany kawałek malgaskiej kultury z jej tradycyjnymi instrumentami, tańcem i śpiewem, dodając do tego współczesne brzmienia i style. Film jest gratką dla wszystkich poszukiwaczy inspiracji muzycznych, w szczególności z wyspiarskich regionów Afryki”

Nasze działania

W ramach Festiwalu przedstawiliśmy krótkie prelekcje nawiązujące tematycznie do przedstawionych filmów. Było dużo o  kulturze, sztuce, ale przede wszystkim również o aktualnych problemach Madagaskaru!

Dodatkowo spotkać nas można było w foyer kina na kiermaszu, podczas którego sprzedawaliśmy malgaskie rękodzieło. Zysk z jego sprzedaży zostanie przeznaczony na budowę szkolnej stołówki w miejscowości Ampananina. Był to również czas na zadawanie nurtujących pytań i rozmowę na temat wolontariatu i innych realizowanych przez nas projektów.

Był to dzień pełen emocji, inspirujących spotkań i nowo poznanych ciekawych ludzi, którzy również kochają Afrykę!

AfryKamera w Poznaniu

Jeśli z jakiegoś powodu przegapiliście festiwal w Warszawie, a bardzo interesuje Was malgaskie kino – zapraszamy do Poznania do Kina Pałacowego, w którym to w dniach 5-6 luty 2022 odbędzie się wielkopolska edycja AfryKamery!

Festiwalowe filmy będą również dostępne online na Mojeekino.pl w dniach 22 grudnia – 1 stycznia 2022.

Zachęcamy do zapoznania się z nimi!

 

#afrykamera2021 #blackfilmsmatter

Artykuł Ankizy Gasy na AfryKamerze w Warszawie pochodzi z serwisu DZIECI MADAGASKARU - FUNDACJA ANKIZY GASY - CHILDREN OF MADAGASCAR.

W Polsce przeżywamy właśnie Święto Zmarłych i Zaduszki. A jak wyglądają wierzenia w życie po śmierci na Madagaskarze? Jest ono ważniejsze od życia doczesnego. Z tego powodu często groby na Madagaskarze są o wiele bardziej okazałe i porządniej zbudowane niż domy, w których mieszka się za życia.

Famadihana – czyli „przewijanie zwłok”

Famadihana– to bardzo ciekawy rytuał związany ze zmarłymi na Madagaskarze. To tzw. rewrapping czyli przewijanie zwłok. Nadal praktykowana (przede wszystkim w okolicach Antananarywy) huczna zabawa na cześć nieboszczyka odbywa się 7 lat po śmierci. I polega na wyjęciu szczątków przodka, umyciu ich i oczyszczeniu, a następnie ponownym zawinięciu w czystą lambę – tkaninę. Według wierzeń Malgaszy bowiem zmarły nie może dostać się do nieba, póki nie ma „białych kości”. Oczyszczenie ich przez rodzinę pozwoli na szybsze dostanie się przodka do królestwa niebieskiego. W trakcie famadihany nie może również zabraknąć jedzenia, picia (dużej ilości alkoholu) i muzyki. Często z tej okazji jest zabijane zebu, a jego rogi umieszczone na grobowcu. Święto to ma za zadanie ułaskawić duchy przodków, bo to od nich zależy los ludzi na ziemi. To również okazja, aby krewni, którzy zmarli poza miejscem zamieszkania mogli zostać przeniesieni na ziemię rodzinną.

Inne wierzenia

Ze zmarłymi na Madagaskarze wiążą się również inne ciekawe wierzenia i rytuały, m.in: dzieci zmarłe jeszcze w brzuchu matki nie mają prawa zostać pochowane w „suchej ziemi”. Dlaczego? Bo nie zdążyły wyschnąć z wód płodowych. Z tego powodu chowa się je w mokrej ziemi, np. w bagnie lub w garnku z wodą.

Vintana i fady

Vintana i fady określają odpowiedni czas na pochowanie zmarłego. Ważne aby nie robić tego w nocy lub nad ranem, czy w dzień- odpowiednim momentem jest zachód słońca. Tylko bliźnięta chowane są w nocy. Według niektórych wierzeń jasno świecące słońce bowiem może spowodować szybką śmierć kolejnego z członków rodziny uczestniczących w pogrzebie. Księżyc w nowiu spowoduje natomiast, że wybudowany grobowiec szybko wypełni się zmarłymi.

Kiedy umrze jedno z bliźniąt- do jego groby kładzie się kiść bananów- czyli tzw. „fałszywe ciało”, które ma za zadanie zmylić zmarłe dziecko. Robi się tak aby nie „pociągnęło” za sobą swojego rodzeństwa.

Osobne fady związane jest z chowaniem zmarłego czarownika/czarownicy. Układany/a jest w pozycji odwrotnej niż zwykłego śmiertelnika. Tzn. z głową skierowaną na południe. Chyba, że wyrządził/a sporo szkód w danej społeczności- wówczas ciało pozostawia się na pastwę zwierząt lub chowa daleko za wsią.

Artykuł Życie po śmierci na Madagaskarze pochodzi z serwisu DZIECI MADAGASKARU - FUNDACJA ANKIZY GASY - CHILDREN OF MADAGASCAR.