W listopadzie przy okazji Dnia Wszystkich Świętych i Zaduszek, zatrzymujemy się, aby uczcić pamięć tych, którzy odeszli z naszego życia. To czas na refleksji nad tym, co mogliśmy dzielić z tymi nieobecnymi i na wspomnienie wszystkich chwil, które przeżyliśmy razem. W tym roku pożegnaliśmy m.in naszą studentkę Mariah, ale również kilkoro rodziców, rodzeństwo i opiekunów naszych Podopiecznych.

Wspomnienie naszych bliskich, daje nam siłę do przezwyciężania smutku i pozostawia w naszych sercach piękne wspomnienia. Pozwólmy sobie na chwilę zadumy i wsparcia dla siebie nawzajem w tych trudnych chwilach.

Życie po śmierci na Madagaskarze

Dla Malgaszy, życie po śmierci jest często ważniejsze niż doczesne. Już małe dzieci są oswajane z tematem śmierci. Ciało zmarłego leży wiele dni w jego domu, w tym czasie bliscy przychodzą opłakiwać i żegnać się z bliską osobą. Mieszkańcy Czerwonej Wyspy bardzo wcześnie zaczynają zbierać fundusze na to, aby wybudować swojej rodzinie duży grobowiec, który następnie ozdabiają malowidłami. Ornamenty są często związane z tym, co zmarli lubili robić za życia lub tym, co chcieli osiągnąć, ale nie zdążyli.

Przewijanie zwłok

Popularnym, malgaskim świętem jest Famadihana, która oznacza ,, taniec zmarłych” . To wyjątkowa tradycja, podczas której mieszkańcy Madagaskaru ekshumują ciała swoich bliskich, aby dokonać ich ponownego pochówku. Ta praktyka jest związana z wierzeniami i kulturą mieszkańców Madagaskaru, którzy uważają, że więź między żywymi a zmarłymi jest nieustająca. To przypomnienie o naszych przodkach i ich nieustającej obecności w naszym życiu.

Podczas Famadihany, ciało zmarłego jest wyjmowane z grobu, a następnie owijane w nowe obrusy, ubierane w nowe stroje i ozdabiane kwiatami. Po przygotowaniu ciała, rodzina i przyjaciele zaczynają tańczyć i śpiewać wokół niego. Ta część ceremonii jest uważana za wyraz miłości i szacunku wobec zmarłego. Po uroczystym tańcu i śpiewach, ciało jest ponownie chowane w grobie. Często stosuje się nową trumnę lub skrzynię pogrzebową. Czasami zmienia się również lokalizację grobu.

W Polsce obchodzimy Dzień Wszystkich Świętych. Podczas tego dnia, odwiedzamy groby naszych bliskich, modlimy się i wspominamy tych, którzy odeszli. Choć nasze tradycje różnią się od tych praktykowanych na Madagaskarze, warto docenić różnorodność kultur i sposobów upamiętniania naszych przodków.

Więcej ciekawostek dotyczących malgaskich praktyk pogrzebowych i Famadihany znajdziecie w reportażu, który stworzyli Ola i Borys z kanału ,,Planeta Abstrakcja” (Link tutaj).

Artykuł Zwyczaje pogrzebowe na Madagaskarze pochodzi z serwisu DZIECI MADAGASKARU - FUNDACJA ANKIZY GASY - CHILDREN OF MADAGASCAR.

W Polsce przeżywamy właśnie Święto Zmarłych i Zaduszki. A jak wyglądają wierzenia w życie po śmierci na Madagaskarze? Jest ono ważniejsze od życia doczesnego. Z tego powodu często groby na Madagaskarze są o wiele bardziej okazałe i porządniej zbudowane niż domy, w których mieszka się za życia.

Famadihana – czyli „przewijanie zwłok”

Famadihana– to bardzo ciekawy rytuał związany ze zmarłymi na Madagaskarze. To tzw. rewrapping czyli przewijanie zwłok. Nadal praktykowana (przede wszystkim w okolicach Antananarywy) huczna zabawa na cześć nieboszczyka odbywa się 7 lat po śmierci. I polega na wyjęciu szczątków przodka, umyciu ich i oczyszczeniu, a następnie ponownym zawinięciu w czystą lambę – tkaninę. Według wierzeń Malgaszy bowiem zmarły nie może dostać się do nieba, póki nie ma „białych kości”. Oczyszczenie ich przez rodzinę pozwoli na szybsze dostanie się przodka do królestwa niebieskiego. W trakcie famadihany nie może również zabraknąć jedzenia, picia (dużej ilości alkoholu) i muzyki. Często z tej okazji jest zabijane zebu, a jego rogi umieszczone na grobowcu. Święto to ma za zadanie ułaskawić duchy przodków, bo to od nich zależy los ludzi na ziemi. To również okazja, aby krewni, którzy zmarli poza miejscem zamieszkania mogli zostać przeniesieni na ziemię rodzinną.

Inne wierzenia

Ze zmarłymi na Madagaskarze wiążą się również inne ciekawe wierzenia i rytuały, m.in: dzieci zmarłe jeszcze w brzuchu matki nie mają prawa zostać pochowane w „suchej ziemi”. Dlaczego? Bo nie zdążyły wyschnąć z wód płodowych. Z tego powodu chowa się je w mokrej ziemi, np. w bagnie lub w garnku z wodą.

Vintana i fady

Vintana i fady określają odpowiedni czas na pochowanie zmarłego. Ważne aby nie robić tego w nocy lub nad ranem, czy w dzień- odpowiednim momentem jest zachód słońca. Tylko bliźnięta chowane są w nocy. Według niektórych wierzeń jasno świecące słońce bowiem może spowodować szybką śmierć kolejnego z członków rodziny uczestniczących w pogrzebie. Księżyc w nowiu spowoduje natomiast, że wybudowany grobowiec szybko wypełni się zmarłymi.

Kiedy umrze jedno z bliźniąt- do jego groby kładzie się kiść bananów- czyli tzw. „fałszywe ciało”, które ma za zadanie zmylić zmarłe dziecko. Robi się tak aby nie „pociągnęło” za sobą swojego rodzeństwa.

Osobne fady związane jest z chowaniem zmarłego czarownika/czarownicy. Układany/a jest w pozycji odwrotnej niż zwykłego śmiertelnika. Tzn. z głową skierowaną na południe. Chyba, że wyrządził/a sporo szkód w danej społeczności- wówczas ciało pozostawia się na pastwę zwierząt lub chowa daleko za wsią.

Artykuł Życie po śmierci na Madagaskarze pochodzi z serwisu DZIECI MADAGASKARU - FUNDACJA ANKIZY GASY - CHILDREN OF MADAGASCAR.